:: Life is like A Long Journey ::

-- ด.ญ.แป้งจี่ 的个人资料:: Life is like A Long J...照片日志列表更多

音乐列表索引

列表
Let my heart sings!

日志

11月10日

กลับมาแล้วดาว....

ไหวไหว...ใบไม้ปลิว

ร่อนลิ่วลมหนาว

ท่ามกลางฟ้าพราว

เปลี่ยวเหงากลางใจ

----

ไหวไหว...หัวใจปลิว

ร่อนลิ่วไปอยู่ไหน

ลมหนาว...ร้าวใจ

หลับใหลเดียวดาย

ลมเหมือนจะหนาวกำลังพัดมาแล้วในคืนนี้

ฉันเดินออกมาถอนหายใจยาวๆอยู่ที่ระเบียง

เงยหน้าขึ้นเพื่อส่งสายตาทักทายดวงดาวเหมือนเคย

ถ้อยคำและเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาลอยเข้ามาในห้วงความคิด

...นานแค่ไหนแล้ว ที่ฉันห่างหายจากการพร่ำเพ้อกับหมู่ดาว

ฉันกลับมาเงยหน้ามองดาวเนิ่นนานอีกครั้ง

ในวันที่รู้สึกทนไม่ไหวในความห่างไกลของ"ตัวตน"ของฉันเอง

ชีวิตยิ่งผ่าน ยิ่งสับสน

เหมือนเรื่องราวต่างๆมันเฉือนเกราะที่บางอยู่แล้วให้บางลงไปอีก

เปราะบาง...และอ่อนไหว

จนต้องกลับมาค้นหาจุดหมายที่แท้จริงอีกครั้ง....เพื่อยืนหยัดต่อไป

6:52 | 添加评论 | 固定链接 | 写入日志

11月28日

-- Life

" แค่บอกว่า 'ไม่' อาจไม่พอ

แค่บอกว่า 'พอ' อาจจะไม่ได้

บางครั้งต้องยืนยันความคิดที่ถูกต้อง

บางครั้งต้องเหนื่อยหัวใจ เพื่อที่จะแลกมาซึ่งความถูกต้อง

บางครั้งแค่ 'ปฏิเสธ' ที่จะทำความเลวยังไม่พอ

ยังต้องยืนยันที่จะทำความดี และสิ่งที่ถูกต้องด้วย "

คนที่สำคัญที่สุดในทุกๆวันจนถึงวันนี้ก็คือ พ่อกับแม่

และครอบครัวที่คอยเลี้ยงดูเอาใจใส่

ให้ผู้หญิงคนนี้ได้เติบโตมาจนครบปีที่ 22

หากนึกย้อนกลับไปในวันก่อนที่จะมาใช้ชีวิตนอกบ้าน

นึกถึงเสียงที่เคยได้ยินทุกวัน คำพูดทุกคำพูด

การกระทำทุกการกระทำ ทั้งที่เราเข้าใจและไม่เข้าใจ

แต่สรุปได้ว่าทั้งหมดทั้งมวลนั้นก็เพื่อปรารถนาให้ลูกเป็นสุข

สองพี่น้อง คนนึง 24 อีกคน 22 ถ้าคิดดูดีๆแล้ว

ก็เป็นเวลาครึ่งหนึ่งของชีวิตพ่อกับแม่เลยทีเดียว

คนที่เก่งที่สุด แกร่งที่สุด อดทนที่สุด ก็ต้องยกให้กับสองท่านนี้

ลูกคนนี้จะไม่ถามว่าแม่กับพ่อต้องการอะไร

มันเป็นสิ่งที่ลูกรู้อยู่แก่ใจ

แม่บอกเสมอว่า ลูกต้องอดทนและเข้มแข็งถึงจะผ่านอุปสรรคไปได้

...ไม่ว่าเหนื่อยแค่ไหน เจ็บแค่ไหน

ฉันก็ต้องผ่านไปให้ได้

เพราะตอนนี้ไม่ว่าจะเหนื่อยขนาดไหน

ก็คงเทียบไม่ได้กับความเหนื่อยที่แม่เคยฝ่าฟันมา

แต่ท่านก็ยังคงพร้อมที่จะมอบรอยยิ้มที่เข้มแข็งไว้ประคับประคองเราในวินาทีปัจจุบัน

ชีวิตที่ผ่านมา ได้พบได้เจอทั้งสิ่งดีและร้าย

พูดถึงเรื่องร้ายๆ ฉันอาจจะยังไม่ได้เจอที่ร้ายที่สุด

แน่นอนว่าฉันต้องทำใจไว้เสมอว่ามันต้องเกิดในสักวัน

แต่สำหรับเรื่องดีๆนั้น มันยังคงเป็นที่สุดในทุกความทรงจำเสมอ

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

ขอบคุณทุกคน ทุกมิตรภาพ ทุกความรู้สึก ทุกมุมมอง ทุกบทเรียน

ขอบคุณความอ่อนแอ ที่สอนให้รู้ว่า ความเข้มแข็งนั้นเป็นเช่นไร

ขอบคุณเพราะมันทำให้ฉันรู้คุณค่าของการใช้ชีวิต

12:48 | 添加评论 | 阅读评论 (9) | 固定链接 | 写入日志

10月3日

Keep Going (again)...

"คุณค่าของความรัก คือการเดินทางไกล

กว่าจะถึงหัวใจต้องใช้เวลา...มันมีค่าตามระยะทาง

การสัมผัสทางร่างกายไม่ใช่วิธีลัด

เพราะตราบใดหัวใจไปอยู่ที่อื่น

จะเจอกับความเจ็บปวด...ก่อนหัวใจจะเดินทางมาถึง

ส่วนความรัก ที่เริ่มจากความละเอียดอ่อนของหัวใจ

จะจบลง...หลังจากการแตกดับของร่างกายในวันสิ้นสุดของหัวใจ"

[from หนังสือ Life on the Rock]

วันนี้ฝนตกพรำๆอีกแล้ว

ตกมาตั้งแต่เช้าจนตอนนี้ใกล้จะเย็นแล้ว

ฉันรอคอยให้ฤดูหนาวมาถึงแต่ก็ยังมาไม่ถึงสักที

ฤดูที่ฉันตั้งตารอทุกปี ทุกปี

ปีนี้ฉันก็ได้แต่ภาวนาว่า ขอให้ฉันยังมีเธออยู่ข้างๆกัน

"ความรัก" ระหว่างเรามันจะเกิดขึ้นได้จริงหรือเปล่า

ฉันถามตัวเองเสมอเวลาที่ได้มีใครอยู่ข้างๆกาย

ฉันยังคงรู้แค่ว่า "ฉันเกิดมาเพื่อรักคนอื่น"

หรือฉันแค่หลอกตัวเอง

หรือแท้จริงแล้ว...ฉันไม่รู้จักความรักเลย...

หรือเป็นเพราะฉันกำลังอยู่ระหว่างการเดินทาง

หลายๆอย่างเลยดูสับสนวุ่นวายไปหมด

เส้นทางแห่งความรัก ...

สิ่งสำคัญที่สุดของการเดินบนเส้นทางนี้คือ "ความเข้าใจ"

แน่นอนว่าจะต้องเจออุปสรรคและบททดสอบมากมาย

เพื่อจะได้เรียนรู้ถึงคุณค่าของการออกเดินทางครั้งนี้

ฉันเต็มใจและตั้งใจที่จะออกเดินทาง

แม้รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไร รู้ว่าต้องเหน็ดเหนื่อยเพียงไหน

รู้ว่าต้องมีน้ำตาบ้างเป็นบางครั้ง

...แต่ฉันอดเป็นห่วงเธอไม่ได้

ห่วงว่าเธอจะรู้สึกท้อ ห่วงว่าเธอจะรู้สึกเหนื่อย

...กลัวว่าเธอจะไม่อยากเดินต่อ...

ฉันขอเธอได้ไหม...ก้าวไปพร้อมๆกัน

เหนื่อยก็นั่งพักกันก่อนแล้วค่อยเดินต่อ

...จับมือฉันไว้ให้แน่นๆนะ อย่าเพิ่งจากกันไปไหนนะคนดี...

16:03 | 添加评论 | 阅读评论 (13) | 固定链接 | 写入日志

9月16日

. . . N o w OR N e v e r . . .

“บางสิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างใน

ตัวตน – ความคิด

คงจะมีเพียงเราเท่านั้นที่รู้ว่าร้องไห้มากี่ครั้ง

หัวเราะใครมากี่ครั้ง รักและเกลียดมามากเท่าไหร่...”

ทุกวันฉันก็ยังคงนอนดึก ตื่นสาย

ไปเรียน ขับรถไม่เก่ง ขี้เกียจแต่งหน้า

ชอบกินขนมหวาน เล่นสนุกกับเพื่อนๆ

ชอบส่งsms ชอบร้องเพลง...ฯลฯ

ชีวิตก็ยังดำเนินไปปกติบนโลกของความเป็นจริง

...แต่ในโลกของตัวเองนั้น

ใครที่รู้จักก็คงว่าฉันแค่...ผู้หญิงเพ้อฝัน

ฉันไม่รู้ว่าเธอจะรู้สึกเช่นนั้นกับฉันรึเปล่า

หัวใจมันบางเบาเกินไปที่จะกลั้นน้ำตาไว้

ไม่ค่อยเข้าใจ แต่ทำไมชอบปล่อยให้มันไหลออกมา

เรื่องความสัมพันธ์มันละเอียดอ่อนกว่าที่เราคาดไว้

เคยคิดว่าจะเข้มแข็ง แต่ใจกลับตรงข้าม

ยิ่งโต ยิ่งบางนะใจฉัน... ทำไมเป็นแบบนี้??

รายละเอียดรอบข้างที่มีผลกระทบกับใจ

ก็แค่ใส่ใจรายละเอียด คงไม่ได้หมายถึงคิดมากซินะ??

บอบบางจัง...ความสัมพันธ์

สัมผัสแรงมากไม่ได้เดี๋ยวจะร้าวเหมือนที่ใจเคยร้าว

สำหรับเธอ...ฉันก็คงจะเป็นเหมือนกับลมที่พัดโชยมาเบาๆ

แต่จะเป็นลมแห่งความสุข...หรือลมที่พัดมาทำให้รำคาญใจ...

ก็สุดแต่ใจของเธอจะเปรียบให้

จะต้องคร่ำครวญหาเหตุผลมากมายเพียงไหนใน “ความรัก”

. . . ฉั น ก็ แ ค่ ก ลั ว ว่ า จ ะ ห า เ ธ อ ไ ม่ เ จ อ อี ก แ ล้ ว ใ น ชี วิ ต . . .ก็เท่านั้นเอง...

12:59 | 添加评论 | 阅读评论 (13) | 固定链接 | 写入日志

9月2日

ก ลั ว . . .

"ฉันไม่ได้ตื่นเต้นหรอกนะ กับความรักและคนรัก

แต่ฉันตื่นเต้นที่คนๆนั้นเป็นเธอ

ราวกับว่าเธอถูกซ่อนเอาไว้ที่ไหนซักแห่ง

แล้วค่อยๆเดินทางมาพบเจอกัน

ในวันและเวลาที่เราต่างไม่รู้ล่วงหน้า..."

ฝนโปรยลงมาตอนบ่ายแก่...ฉันกำลังคิดถึงใครคนหนึ่ง

ที่ฉันตัดสินใจวางหัวใจไว้ให้เขาดูแล

ถึงตอนนี้เขาจะยังเต็มใจดูแลมันอยู่ไหม

จะหวั่นไหวไปว่าเขาตัดสินใจผิดไปหรือเปล่า

ในความเป็นผู้หญิง ธรรมดาเวลามีความรัก

ก็มักจะคิดวกวนแต่เรื่องของหัวใจจนลืมใช้เหตุผล

แต่อีกฝ่ายกลับมองเห็นแต่เหตุผลตลอดเวลา

จนลืมนึกไปว่าหัวใจมันบอบบางเพียงไหน

เรื่องเล็กๆน้อยๆผู้ชายมักจะไม่ค่อยใส่ใจ

แต่ผู้หญิงก็ใส่ใจซะจนน่ารำคาญ

...ไม่แปลกเลยที่ทำไม

เราทุกคนจึงต้องการส่วนเติมเต็ม...

เฮ้อ...ฉันมีความสุขดี แต่ก็แอบกลัวในใจเหมือนกัน

คำตอบของของความรัก

เป็นอะไรที่เราคาดเดาไว้ได้

แต่ก็เป็นอะไรที่ไม่มีใครล่วงรู้ได้

ความรัก มักมีจุดเริ่มต้นคล้ายๆกัน

แต่จากนั้นปัจจัยต่างๆก็จะทำให้

บทสุดท้ายของความรักแตกต่างกันไป

"...บางทีอาจมาเพียงเพื่อเป็นความทรงจำเมื่อฤดูฝนผ่านไป..."

ฉันไม่รู้ เราไม่มีทางรู้...แต่ขออย่าให้เป็นเช่นนั้นเลย

16:28 | 添加评论 | 阅读评论 (21) | 固定链接 | 写入日志

8月19日

มุมมองและวิถีแห่งความรักของแต่ละคนย่อมแตกต่างกันไป
บางคนอาจคิดว่า ถ้าเขารักก็ต้องรักในความเป็นเราทั้งหมด
...แล้วเราเองล่ะเคยย้อนถามตัวบ้างไหมว่า
เรารักและรับในความเป็นเขาได้ทั้งหมดหรือเปล่า
ถ้าไม่ได้ ไม่ยอม ไม่ประนีประนอม จะเรียกว่า "รักกัน" ได้อย่างไร

มันไม่ยากเกินไปและก็คงไม่ง่ายนัก
เพียงแต่เราต้องเปิดใจและทำความเข้าใจ

ในความเป็นตัวเราเอง เราย่อมไม่อยากให้ใครมาพราก
แต่ความเคยชินนั้นมักจะทำให้เราใช้ชีวิตหยาบขึ้น
เมื่อใช้ชีวิตหยาบๆ เราจะลืมใส่ใจในเรื่องละเอียดอ่อน
เมื่อลืมใส่ใจ...เราจะละเลยเรื่องเล็กน้อยที่ยิ่งใหญ่
ความรักทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่เสมอ

รัก...ต้องใส่ใจดูแล
รัก...ต้องห่วงใยและมีเยื่อใย
รัก...ต้องมองเห็นค่าของกันและกัน

อย่ายอมให้ความเคยชิน ทำร้าย...ทำลายความรัก
ใ น ค ว า ม รั ก . . . เ รื่ อ ง เ ล็ ก ๆ ยิ่ ง ใ ห ญ่ เ ส ม อ

23:58 | 添加评论 | 阅读评论 (15) | 固定链接 | 写入日志

8月12日